زنجان | روایتی از بیش از سه دهه برگزاری روضه خانگی حضرت زهرا(س) در زنجان؛

روایت روضه خانگی استاد ولی‌الله کلامی زنجانی؛ مجلسی که از سال ۱۳۷۲ برپا شده و هنوز در ایام فاطمیه، خانه را به محفل عزاداران بانوی دو عالم تبدیل می‌کند.

به گزارش روابط عمومی سازمان تبلیغات اسلامی، بعضی خانه‌ها، با گذر سال‌ها، خاطره‌هایی فراتر از زندگی روزمره را در خود نگه می‌دارند؛ خاطره صدای روضه، اشک‌های آرام و آدم‌هایی که هر سال، در روزهایی مشخص، راه خانه‌ای را در پیش می‌گیرند تا در سوگ اهل‌بیت(ع) کنار یکدیگر بنشینند. در زنجان، خانه استاد حاج ولی‌الله کلامی زنجانی یکی از همین خانه‌هاست؛ خانه‌ای که به گفته صاحبش، از سال ۱۳۷۲ در ایام فاطمیه میزبان عزاداران حضرت زهرا(س) بوده است.

این مجلس از یک نیت ساده آغاز شد؛ برپا ماندن روضه‌ای برای بانوی بزرگ اسلام. نیتی که در گذر زمان، تنها به برگزاری چند شب مراسم محدود نماند و با شکل‌گیری حسینیه خانگی استاد کلامی، جای مشخصی در زندگی او پیدا کرد؛ خانه‌ای که بخشی از هویت خود را با نام و یاد حضرت زهرا(س) گره زده است.

روضه‌ای که از دل خانه جان گرفت

روضه‌های خانگی، برخلاف بسیاری از مراسم رسمی و گسترده، از دل زندگی مردم شکل می‌گیرند. گاهی یک اتاق، چند مجلس ساده و جمعی از ارادتمندان کافی است تا سنتی سال‌ها ادامه پیدا کند؛ سنتی که ماندگاری‌اش نه به تشریفات، بلکه به ایمان و محبتی وابسته است که آدم‌ها را دور هم جمع می‌کند.

مجلس فاطمیه در منزل استاد کلامی نیز از همین جنس است. بنا بر روایت او، این روضه از سال ۱۳۷۲ آغاز شده و حسینیه خانگی‌اش نیز با همین نیت شکل گرفته است؛ تا در روزهای عزاداری حضرت زهرا(س)، خانه پذیرای کسانی باشد که می‌خواهند در کنار یکدیگر به ذکر مصیبت و سوگواری بنشینند.

بیش از سه دهه تداوم یک مجلس، از پیوندی می‌گوید که میان صاحب‌خانه، آیین عزاداری و ارادتمندان اهل‌بیت(ع) شکل گرفته است. در چنین سنتی، خانه فقط محل برگزاری مراسم نیست؛ خودش بخشی از روایت است؛ روایتی که هر سال با فرارسیدن ایام فاطمیه دوباره جان می‌گیرد.

وقتی روضه خانگی میزبان مداحان کشور می‌شود

در سال‌های گذشته، حضور سخنرانان مذهبی و مداحان شناخته ‌شده از نقاط مختلف کشور، از جلوه‌های این مجلس بوده است. روضه‌ای که از یک خانه آغاز شده، در دوره‌های مختلف میزبان چهره‌هایی شده که در عرصه مداحی و مرثیه‌خوانی فعالیت دارند و در کنار عزاداران زنجانی، به سوگواری حضرت زهرا(س) پرداخته‌اند.

در این محفل، سخنرانی و مرثیه‌خوانی، هرکدام راهی برای بازخوانی مصائب و یادآوری جایگاه بانوی بزرگ اسلام‌اند؛ برنامه‌هایی که در کنار یکدیگر برگزار می‌شوند، اما همه به یک نقطه می‌رسند: اظهار ارادت به حضرت زهرا(س) و زنده نگه‌داشتن یاد و سیره ایشان.
حضور مداحان و سخنرانان کشوری، جلوه‌ای دیگر به این مراسم داده است؛ با این حال، ریشه مجلس همچنان همان نیت نخستین است؛ روضه‌ای که در خانه برپا شد تا در آن، نام حضرت زهرا(س) زنده بماند.

از خانه استاد کلامی تا مکتب‌الزهرا(س)

در سال‌های اخیر، برنامه‌های عزاداری ایام فاطمیه در منزل استاد کلامی در کنار مراسم مکتب‌الزهرا(س) زنجان برگزار شده است. در برخی سال‌ها پنج شب از مراسم در منزل استاد کلامی و پنج شب دیگر در مکتب‌الزهرا(س) برپا شده است؛ برنامه‌ای که امکان حضور در مجالس سوگواری را در چند شب و در دو محل فراهم کرده است.
به این ترتیب، روضه‌ای که بیش از سه دهه پیش در خانه شکل گرفت، در کنار دیگر مجالس عزاداری شهر، بخشی از برنامه‌های ایام فاطمیه زنجان شده است؛ بی‌آنکه نیت اولیه آن، یعنی برپایی مجلس سوگواری حضرت زهرا(س)، از مرکز توجه کنار برود.

 

میراثی که در خانه‌ها زنده می‌ماند

روضه‌های خانگی، میراثی هستند که بیشتر از آنکه در ساختمان‌ها و عنوان‌ها خلاصه شوند، در خاطره آدم‌ها ادامه پیدا می‌کنند؛ در خانه‌هایی که هر سال در روزهای عزاداری، درهایشان را به روی دوستداران اهل‌بیت(ع) می‌گشایند و فرصتی برای گردهم‌آمدن و سوگواری فراهم می‌کنند.

مجلس فاطمیه منزل استاد ولی‌الله کلامی زنجانی نیز با همین معنا شناخته می‌شود؛ روضه‌ای که به گفته او، از سال ۱۳۷۲ آغاز شده و در گذر سال‌ها ادامه یافته است. برگزاری این مجلس، در کنار حضور سخنرانان و مداحان از نقاط مختلف کشور و همراهی با دیگر برنامه‌های عزاداری شهر، جلوه‌های گوناگونی به خود گرفته؛ اما آنچه در تمام این سال‌ها باقی مانده، همان نیت آغازین است.