زنجان | با بـهره‌گـیری از ظـرفـیــت‌ هـای فرهنگی و تربیتی، پاتوقی برای رشد ؛

کانون فرهنگی ـ تبلیغی «از نینوا تا ظهور» در منطقه کمترتوسعه‌یافته اسلام‌آباد، با همت خانم صیفی و همراهی خانواده‌ای با بیش از ۲۰ سال سابقه فعالیت فرهنگی و قرآنی، خانه‌ای را به پاتوقی برای آموزش قرآن، تربیت و رشد نوجوانان تبدیل کرده است.

به گزارش روابط عمومی سازمان تبلیغات اسلامی، در منطقه کمترتوسعه‌یافته اسلام‌آباد، جایی که دسترسی به بسیاری از امکانات فرهنگی و تربیتی محدودتر از دیگر مناطق است، یک خانه حالا به پاتوقی برای قرآن، تربیت، یادگیری و رشد نوجوانان تبدیل شده است؛ خانه‌ای که خانم صیفی، مؤسس «کانون فرهنگی ـ تبلیغی از نینوا تا ظهور»، آن را در اختیار فعالیت‌های فرهنگی قرار داده تا نوجوانان محله بتوانند در فضایی صمیمی و امن، مسیر رشد و تعالی خود را دنبال کنند.

«از نینوا تا ظهور» تنها یک عنوان برای یک مجموعه فرهنگی نیست؛ روایت خانواده‌ای است که بیش از ۲۰ سال از عمر خود را در عرصه‌های فرهنگی و قرآنی سپری کرده و امروز تجربه و توان خود را در اختیار نسل جدید قرار داده است. در این کانون، فرهنگ و تربیت در کنار انس با قرآن قرار گرفته تا نوجوانان، علاوه بر یادگیری، فرصت تجربه‌کردن، رشدکردن و نقش‌آفرینی داشته باشند.

از یک دغدغه تا شکل‌گیری یک کانون

ایده شکل‌گیری این کانون از یک دغدغه ساده اما عمیق آغاز شده است؛ اینکه نوجوانان یک منطقه کمترتوسعه‌یافته نیز باید به محیطی مناسب برای آموزش، تربیت و فعالیت فرهنگی دسترسی داشته باشند.

خانم صیفی که سال‌ها در حوزه فعالیت‌های فرهنگی و قرآنی حضور داشته، با راه‌اندازی این کانون تلاش کرده است بخشی از این خلأ را در محله جبران کند. نکته قابل توجه اینجاست که برای آغاز این مسیر، منتظر فراهم‌شدن یک ساختمان یا امکانات ویژه نمانده است؛ بلکه خانه شخصی خود را در اختیار فعالیت‌های کانون قرار داده تا این حرکت فرهنگی از همین نقطه آغاز شود.

این تصمیم، شاید در ظاهر ساده باشد، اما در عمل نشان‌دهنده نوعی نگاه مسئولانه به محله و آینده نوجوانان آن است؛ نگاهی که معتقد است برای ساختن یک اتفاق فرهنگی، گاهی باید از داشته‌های شخصی آغاز کرد.

خانواده‌ای که فرهنگ و قرآن را به نسل بعد رسانده است

فعالیت فرهنگی و قرآنی برای خانواده صیفی یک کار مقطعی و مناسبتی نیست. این خانواده بیش از دو دهه است که در این عرصه حضور دارد و امروز بخشی از این تجربه به نسل بعد منتقل شده است.

دختران خانم صیفی نیز به عنوان مربی در کانون حضور دارند و در اجرای برنامه‌های آموزشی و تربیتی مشارکت می‌کنند. همین موضوع باعث شده «از نینوا تا ظهور» حال‌وهوای یک مجموعه خانوادگی و مردمی را داشته باشد؛ جایی که تجربه نسل گذشته در کنار توان و انرژی نسل جوان قرار گرفته است.

حضور دختران خانواده در جایگاه مربی، یک اتفاق مهم دیگر را نیز رقم زده است؛ نوجوانان با مربیانی ارتباط برقرار می‌کنند که علاوه بر دانش و تجربه، از فضای فرهنگی و اجتماعی خود آنان شناخت بیشتری دارند و می‌توانند ارتباط نزدیک‌تر و مؤثرتری با نسل نوجوان برقرار کنند.

قرآن؛ محور اصلی فعالیت‌های کانون

یکی از مهم‌ترین محورهای فعالیت «از نینوا تا ظهور»، ایجاد انس و ارتباط مستمر نوجوانان با قرآن کریم است.

در این کانون تلاش می‌شود آموزش قرآن از یک فعالیت صرفاً آموزشی فراتر برود و به بخشی از زندگی روزمره نوجوانان تبدیل شود. برنامه‌هایی همچون روخوانی و روان‌خوانی قرآن کریم، حفظ و مفاهیم قرآن در کنار سایر فعالیت‌های فرهنگی و تربیتی دنبال می‌شود.

هدف این است که نوجوان ابتدا با کلام وحی مأنوس شود، سپس مفاهیم قرآنی را بشناسد و در ادامه بتواند بخشی از این مفاهیم را در رفتار و سبک زندگی خود تجربه کند.

در چنین نگاهی، کلاس قرآن تنها محلی برای آموزش صحیح خواندن آیات نیست؛ بلکه می‌تواند نقطه شروع یک ارتباط عمیق‌تر میان نوجوان و معارف دینی باشد.

کانونی برای یادگیری، گفت‌وگو و رشد

فعالیت‌های «از نینوا تا ظهور» به برنامه‌های قرآنی محدود نمی‌شود. این کانون تلاش دارد با استفاده از ظرفیت‌های فرهنگی و تربیتی، محیطی پویا برای رشد نوجوانان فراهم کند.

فعالیت‌های فرهنگی و تبلیغی هدفمند، دوره‌های تربیتی و آموزشی کاربردی و برنامه‌های ارتقای بینش و دانش از جمله محورهایی است که در این مجموعه دنبال می‌شود.

در واقع، نوجوان در این کانون تنها یک شرکت‌کننده در کلاس نیست؛ بلکه قرار است مخاطبی فعال باشد که فرصت یادگیری، پرسشگری، ارتباط با دیگران و تجربه فعالیت‌های فرهنگی را پیدا کند.

این رویکرد می‌تواند کانون را به یکی از نقاط مهم اجتماع نوجوانان محله تبدیل کند؛ جایی که نوجوانان نه فقط برای شرکت در یک برنامه، بلکه برای بودن، یادگرفتن و ساختن تجربه‌های مشترک به آن مراجعه کنند.

وقتی خانه، پایگاه فرهنگی محله می‌شود

شاید یکی از جذاب‌ترین بخش‌های قصه «از نینوا تا ظهور»، همین باشد؛ اینکه یک خانه شخصی، به جای آنکه صرفاً یک فضای خصوصی باشد، بخشی از ظرفیت خود را در اختیار یک حرکت فرهنگی قرار داده است.

در مناطق کمترتوسعه‌یافته، گاهی نبود فضای مناسب فرهنگی یکی از موانع اصلی فعالیت‌های تربیتی است. در چنین شرایطی، استفاده از ظرفیت خانه‌ها، مساجد، مراکز محلی و فضاهای مردمی می‌تواند راهی برای شکل‌گیری جریان‌های فرهنگی باشد.

خانه خانم صیفی حالا محلی برای حضور نوجوانانی است که می‌توانند در آن قرآن بیاموزند، در برنامه‌های تربیتی شرکت کنند و در کنار دوستان خود تجربه‌ای متفاوت از یک محیط فرهنگی داشته باشند.

این اتفاق نشان می‌دهد که برای آغاز یک جریان فرهنگی، همیشه امکانات گسترده لازم نیست؛ گاهی یک خانه، یک دغدغه و چند نفر پای کار می‌تواند نقطه شروع یک حرکت بزرگ‌تر باشد.

«از نینوا تا ظهور»؛ مسیری از معرفت تا نقش‌آفرینی

انتخاب عنوان «از نینوا تا ظهور» نیز بیانگر مسیری است که کانون برای فعالیت خود ترسیم کرده است؛ مسیری که از فرهنگ عاشورا و مکتب سیدالشهدا(ع) آغاز می‌شود و به امید ساختن نسلی مؤمن، آگاه، مسئولیت‌پذیر و آماده برای آینده ادامه پیدا می‌کند.

در این نگاه، تربیت نوجوان تنها به انتقال اطلاعات دینی محدود نمی‌شود. هدف، پرورش نسلی است که هم با قرآن مأنوس باشد، هم با معارف دینی آشنا شود و هم بتواند در محیط اجتماعی خود نقش‌آفرین باشد.

کانون تلاش می‌کند این مسیر را از راه برنامه‌های متنوع فرهنگی، آموزشی، قرآنی و تربیتی دنبال کند؛ برنامه‌هایی که بتوانند نوجوان را از یک مخاطب منفعل به عضوی فعال در جریان فرهنگی محله تبدیل کنند.

قلب تپنده یک محله

امروز «از نینوا تا ظهور» در حال شکل‌دادن به یک پاتوق فرهنگی ـ تربیتی در منطقه اسلام‌آباد است؛ پاتوقی که قرار است بخشی از نیازهای فرهنگی و تربیتی نوجوانان را پاسخ دهد و زمینه ارتباط آنان با قرآن، معارف دینی و فعالیت‌های اجتماعی را فراهم کند.

تجربه این کانون نشان می‌دهد که کار فرهنگی الزاماً از مجموعه‌های بزرگ و برخوردار آغاز نمی‌شود. گاهی یک خانواده دغدغه‌مند، یک خانه و سال‌ها تجربه می‌تواند پایه‌گذار حرکتی باشد که مخاطب اصلی آن، آینده‌سازان همین محله هستند.

«از نینوا تا ظهور» حالا در تلاش است تا این خانه را به نقطه‌ای برای رویش تبدیل کند؛ نقطه‌ای که نوجوانان در آن قرآن را یاد بگیرند، مهارت بیاموزند، فکر کنند، گفت‌وگو کنند و برای نقش‌آفرینی در جامعه آماده شوند.

شاید مهم‌ترین سرمایه این کانون، نه ساختمان و امکانات، بلکه اعتماد، دغدغه و آدم‌هایی باشد که سال‌ها برای فرهنگ و قرآن وقت گذاشته‌اند و حالا می‌خواهند این مسیر را به نسل نوجوان بسپارند.

در نهایت، قصه «از نینوا تا ظهور» قصه یک کانون نیست؛ قصه یک خانواده، یک محله و دغدغه‌ای برای آینده نوجوانان است؛ قصه خانه‌ای که درِ آن به روی فرهنگ و قرآن باز شده تا شاید از همین‌جا، رویش‌های تازه‌ای برای محله و جامعه شکل بگیرد.