خبر به خواست شماست

به گزارش روابط عمومی سازمان تبلیغات اسلامی، رسانه تصویری «آن» یک مجله خبری و پلتفرم رسانه‌ای است که به عنوان یک شبکه اجتماعی و وب‌سایت فعالیت می‌کند. این رسانه به تولید محتوای ویدئویی در حوزه‌های مختلف از جمله سلامت، اخبار روز و آموزش می‌پردازد. این رسانه درواقع، در انتشار مصاحبه با متخصصان، ویدئوهای آموزشی و تحلیل‌های خبری فعالیت دارد. رسانه تصویری «آن» از زمان آغاز فعالیت خود، تاکنون مخاطبان زیادی را به خود جلب کرده و توانسته تأثیرگذاری زیادی به جا بگذارد. سعید صدرائیان، مدیر رسانه تصویری «آن» در ادامه از فعالیت و برنامه‌های این رسانه در سال 1404 می‌گوید. 

کمی درباره رسانه تصویری «آن» توضیح دهید؛ این رسانه چه زمانی راه‌اندازی شد و هدف اصلی آن چه بود؟
رسانه تصویری «آن» از حوالی شهریور ماه سال 1403 به صورت آزمایشی شروع به فعالیت کرد. راه‌اندازی استودیو و تحریریه مدتی طول کشید، چرا که هدف ما این بود که اولین استودیو‌تحریریه منسجم در ایران را داشته باشیم؛ به این معنی که محل استودیو و تحریریه در یک مکان قرار داشته باشند. این مدل، نیازمند طراحی دقیق و فضای اختصاصی بود تا تولیدات با کیفیت انجام شود. در برنامه‌سازی‌های تلویزیونی، استودیوهای موقتی آماده می‌شود اما ما به دنبال آن بودیم که استودیوی ثابتی داشته باشیم که تحریریه هم در کنار آن قرار گیرد و این اتفاق محقق شد و رسانه «آن» به معنای دقیق کلمه، اولین رسانه تصویری مستقل در ایران است که تولیدات خود را ارائه می‌دهد. ما زیرمجموعه سازمان سپهر فعالیت می‌کنیم.

چرا نام «آن» برای این رسانه انتخاب شد؟
انتخاب این نام چند دلیل داشت. در ایران، نام‌گذاری‌های رایج با پسوندهای قدیمی مانند «نا» یا مشابه آن دیگر تکراری شده‌ و در دنیا هم به‌همین‌گونه است. نام‌گذاری‌ها در ایران هم به سمت و سویی حرکت کرده‌اند و حتی پلتفرم‌ها هم وارد نام‌گذاری خاص شده‌‌اند. ما تلاش کردیم عنوانی که برای این رسانه انتخاب می‌شود، خاص و منحصر به فرد باشد و برای شنونده یادآور عنوان دیگری نباشد و رسانه دیگری را به اذهان نیاورد. دلیل دومی که وجود داشت، این بود که «آن» در فارسی، عربی و انگلیسی معانی زیبا و متعددی دارد. «آن» در فارسی، هم به عنوان ضمیر اشاره و هم به معنای لحظه و دم شمرده می‌شود. در عربی، به معنای «هم اکنون» یا «الان» است. در انگلیسی هم به معنای «روشن» یا «روی» است. این تنوع معنایی، امکان انعطاف در نام‌گذاری و برندینگ برنامه‌ها را فراهم می‌کند. 

هدف اصلی از راه‌اندازی این رسانه تصویری چه بود؟
هدف اصلی رسانه «آن» پر کردن خلأ موجود در فضای اطلاع‌رسانی بود. در ایران پلتفرم‌هایی موسوم به VOD داریم که فاصله بین تلویزیون و شبکه‌های ماهواره‌ای را پوشش می‌دهند. این موضوع عملا باعث شده حجم عظیمی از مخاطبان فیلم و سریال‌های ماهواره‌ای، جذب VODها شوند و سراغ ماهواره نروند. به عبارتی، VODها خلأ سرگرمی و فیلم و سریال را پر کرده‌اند. این رسانه مشابه پلتفرم‌های VOD است، اما تمرکز اصلی آن روی برنامه‌های گفتگو محور و تولیدی است و نه صرفا فیلم و سریال؛ بلکه به تولید محتوای خبر، گفتگو و مستند محور می‌پردازد. من واژه‌ای به نام NOD را خلق کرده‌ام. اگر VODها، پلتفرم‌های «ویدئو به درخواست» هستند، ما به عنوان یک NOD، یک پلتفرم «خبر به درخواست» هستیم. 

از نظر خودتان در این فضا موفق عمل کرده‌اید؟
به نظرم در این فضا عملکرد خوبی داشته‌ایم و یکی از دلایل موفقیت ما هم در این است که یک سری الگوبرداری‌ها و گرته‌برداری‌های موفق یا ناموفق از «آن» در سایر رسانه‌ها اتفاق افتاده است. اما ما در این نمونه، پیشرو بوده‌ایم. 

در سال 1404 چه فعالیت‌هایی رقم خورد؟
رسانه تصویری «آن»، در طول یک سال گذشته، 72 عنوان برنامه تولید کرده و  حدود 5000 مهمان مختلف در برنامه‌ها حضور داشته‌اند که شامل چهره‌های شاخص ملی و بین‌المللی بوده‌اند. برخی از سفرای کشورهای دیگر یا چهره‌های بین‌المللی غیر ایرانی هم مهمانان برنامه‌های ما بوده‌اند. نزدیک به 40 عنوان برنامه با فصل‌های متعدد و تنوع محتوایی ارائه شده‌اند. 
برنامه‌ها شامل برنامه‌های روزانه، هفتگی و تولیدی هستند. برنامه‌های روزانه شامل بخش خبری و برنامه نوجوانان و جوانان «مثبت آن» است. برنامه‌های هفتگی شامل برنامه‌های ورزشی «سکو»، برنامه پزشکی «کلینیک»، برنامه مناظره «رودررو»، برنامه اقتصادی «فیبوناچی»، برنامه سینمایی، برنامه آسیب‌های اجتماعی «زخم باز» و برنامه پلتفرم هستند. علاوه بر این، برنامه‌های تولیدی متنوع با مدل‌های مختلف برنامه‌سازی ارائه می‌شوند.

دسته‌بندی برنامه‌ها ‌چطور است؟
دسته‌بندی رسانه تصویری «آن» مانند فضای VODهایی چون فیلیموست اما تفاوت‌های چشمگیری با هم دارند. وقتی وارد سایت ما شوید، گویی وارد یک VOD شده‌اید اما تفاوت آن با VODهای مرسوم در آن است که شما در آنها فیلم و سریال می‌بینید اما در اینجا تمام برنامه‌ها گفتگومحور، مستند، ویدئوچت و از این دست برنامه‌ها هستند. در واقع به لحاظ استخوان‌بندی سایت اگر بخواهیم در نظر بگیریم، بله شبیه یک VOD است. ما دسته‌بندی های مرسوم رسانه‌ای را در اینجا نداریم؛ یعنی برخلاف دیگر رسانه‌ها، با سرویس‌بندی خبری سنتی مواجه نیستیم. بلکه از آنجایی که جنس برنامه‌های ما به‌صورت خبر هستند، این تقسیم‌بندی را نداریم و مستقیم وارد برنامه‌ها می‌شوید که اغلب هم گفتگومحور هستند و در کنار آن، مستند، ویدیوچت، بررسی روزنامه‌ها داریم و درکل‌، اغلب برنامه‌های استودیویی هستند. 

«آن» از چه لحاظ نسبت به سایر رسانه‌ها متمایز می‌شود؟
به نظر من سه رویداد مهم است که رسانه «آن» را متمایز می‌کند. یکی موضوع جنگ 12 روزه، دیگری اغتشاشات اخیری بود که در دی ماه 1404 با آن روبرو بودیم و دیگری، همین جنگ اخیر آمریکایی صهیونی بود که به ما تحمیل شد. 

رسانه‌ تصویری «آن» در جنگ 12 روزه چگونه توانست نقش‌آفرینی کند؟
در جنگ 12 روزه، رسانه «آن» اولین رسانه‌ای بود که اطلاع‌رسانی فوری را آغاز کرد. برنامه زنده از ساعت 4:30 صبح 23 خرداد شروع شد و تا 8 صبح با نزدیک به 20 نماینده مجلس ارتباط برقرار کردیم. درواقع می‌توان گفت اطلاع‌رسانی‌ای که در مجموعه «آن» اتفاق افتاد، اطلاع‌رسانی بی‌نظیری بود. 
رسانه تصویری «آن»، فضای استودیو و امکانات خود را برای دو ماه کامل در اختیار صداوسیما قرار داد تا برنامه‌ها ادامه پیدا کنند. این همکاری، رسانه «آن» را به مکمل تلویزیون تبدیل کرد و نه رقیب آن. زمانی که برنامه‌ساز به ما پیشنهاد برنامه می‌دهد یا ما به دنبال ساخت برنامه هستیم، اولین سؤالی که مطرح می‌کنیم این است که چرا تلویزیون قادر به ساخت چنین برنامه‌ای نیست. طرح چنین سؤالی، به این دلیل است که ما خودمان را رقیب تلویزیون نمی‌دانیم بلکه ما خودمان را مکمل تلویزیون تعریف می‌کنیم. 
ما معتقدیم که تلویزیون یگانه رسانه جریان رسمی ایران است که هم باید حرمت آن حفظ شود و هم به تقویت آن کمک کنیم که نقطه قوت آن، جنگ دوازده روزه است. ما در آن زمان، یک برنامه مشارکتی با شبکه سه سیما داشتیم که در همان لحظه ساختمان صدا و سیما مورد حمله قرار گرفت. قرار بر آن شد که این برنامه را ادامه دهیم تا تصمیم‌گیری‌های لازم در این خصوص اتخاذ شود. اما تداوم این برنامه، باعث شد همکاری ما با سازمان صدا و سیما تا دو ماه ادامه داشته باشد. در این بازه زمانی که دوستان ما در صدا و سیما به دنبال پیدا کردن فضا برای ادامه ضبط برنامه‌ها، اعمال اصلاحات و اندیشیدن تدابیر بودند، کل فضایی را که داشتیم در اختیار سازمان صدا و سیما قرار دادیم به طوری که ما تا مدت‌ها کار برنامه‌سازی خود را در سوله‌های دیگر انجام می‌دادیم که یکی از مدیران سازمان به یکی از مدیران مجموعه ما گفته بود که رابطه ما و شما مانند رابطه مهاجران و انصار است.

نقش «آن» در اغتشاشات دی ماه چگونه بود و چطور توانست رسالت خود را ایفا کند؟
با توجه به فضای رسانه‌ای که وجود داشت و ظرفیتی که ایجاد شده، طبیعتا جزء اولین رسانه‌هایی بودیم که هم دسترسی به اینترنت پیدا کردیم و هم ما در دسترس عموم مردم قرار گرفتیم که بتوانند صفحه‌‌های ما را دنبال کنند. ما در این مدت هم برنامه‌های خوبی داشتیم. یکی از این برنامه‌ها «دلسوختگان» بود که با افرادی که در ارتباط با آتش‌سوزی مساجد و امامزاده‌ها و حسینیه‌ها و پایگاه‌های بسیج بودند، گفتگو می‌گرفتیم. از طرف دیگر، با افرادی که با دوستانی که عزیزانشان در این اتفاقات به رحمت خدا رفته یا شهید شده بودند، گفتگو کردیم. مجموعه برنامه‌ای هم به نام «گذر، ایستگاه انقلاب» دررابطه ‌با عملکرد پهلوی و فضایی در پاسخ به پهلوی‌ستایی و سلطنت‌طلبی که در فضای جامعه امروز رخ داده، تولید کردیم. برنامه دیگری هم به نام «مسئله، فصل خیابان» تولید کردیم که اولین برنامه‌ای بود که با نگاه جامعه‌شناختی به زمینه‌های این اتفاقات و اعتراضات در گام اول و بعد دلیل ارتقاء این سطح خشونت می‌پرداخت. درمجموع، ما در این ایام، برنامه های عادی رسانه «آن» را متوقف کردیم و نسبت به برنامه‌سازی در این موضوع متمرکز شدیم. 

مخاطبان رسانه «آن» چه کسانی هستند و اصلا هدف‌گذاری شما برای چه گروه‌های سنی و افرادی بوده است؟
این سؤال دو پاسخ دارد. یکی، این که ما می‌خواهیم این رسانه چه مخاطبانی داشته باشد. این رسانه عملا مخاطبین اصلی که برای خودش تعریف کرده طیف حدود 25 تا 45 سال است که این جنس اخبار را دنبال می‌کنند و برای آنها چنین برنامه‌های گفتگومحوری اهمیت دارد. به‌طور طبیعی ما برنامه‌های نوجوانانه و کودک تولید نمی‌کنیم و همین‌طور برنامه‌ای که مخاطبان خاص در سنین بالا هم داشته باشد، در رسانه خود نداریم. اما به دلیل وجود همان کمبودی که ما قرار است در این میان پوشش دهیم و نیز مطابق گزارش‌ها و پایش‌هایی که انجام داده‌ایم، مخاطبان ما طیف بسیار گسترده‌ای را تشکیل می‌دهند و عام هستند. درواقع، ما برای طیفی که هدف‌گذاری ما بوده برنامه تولید می‌کنیم، اما کسانی که مخاطبان واقعی ما هستند، گستره عام‌تری از آنچه ما به دنبال آن بودیم را به خود اختصاص داده‌اند و بعضا جوانان و نوجوانان هم جزء مخاطبان برنامه‌های ما هستند. 

پرمخاطب‌ترین برنامه‌هایی که سال 1404 از رسانه «آن» تولید و پخش شد چه بودند؟
برنامه‌های ورزشی و سینمایی رسانه تصویری ما بسیار پرمخاطب است. به عنوان مثال، برنامه «سکو»، «پلان» و «پلتفرم» جزء پرمخاطب‌ترین برنامه‌های ما هستند. برنامه‌های گفتگوهای ویژه ما یعنی گفتگوهایی که با چهره‌های سیاسی، اجتماعی خاص داشته‌ایم جزء برنامه‌های پرمخاطب ما هستند. به طورمثال، گفتگوهای ما با چهره‌های مطرح سینمایی اهمیت بالایی دارند و ما با علی اوجی و محمدرضا شریفی‌نیا گرفته تا ابوالفضل پورعرب چندین گفتگوی سینمایی‌ای داشته‌ایم. یا در مورد چهره‌های سیاسی، ما تقریبا با تمام چهره‌های مطرح سیاسی که مسئول بوده‌اند، گفتگوهای خاصی انجام داده‌ایم مانند گفتگو با دکتر علی‌اکبر صالحی، رئیس سابق انرژی اتمی و وزیر اسبق امور خارجه درباره برجام که تقریبا یکی از پربیننده‌ترین و پربسامدترین برنامه‌های ما بوده که در آن اذعان کردند که لاوروف گفته است: «مکانیسم ماشه حق وتوی ما را سلب می‌کند.» 

بابت دعوت از مهمانان برنامه‌ها چه هزینه‌ای می‌پردازید؟
ما از ابتدای فعالیت در قالب رسانه تصویری «آن» خیلی محکم پای دو اتفاق بسیار مهم ایستاده‌ایم. اول این که ما هزینه و پولی بابت دعوت مهمانان پرداخت نمی‌کنیم. نکته دوم این که هیچ هزینه‌ای بابت وایرال شدن برنامه نمی‌پردازیم. درنتیجه، برنامه‌هایی که تولید می‌کنیم، به طور ارگانیک وایرال می‌شوند و سیری طبیعی را طی می‌کنند. 

در سال‌های اخیر رسانه‌هایی مانند «آن» از سوی خبرگزاری‌ها و روزنامه‌های مختلف راه‌اندازی شده که در کنار تولید محتوای مکتوب آنها قرار می‌گیرد. شما برای این که «آن» بتواند نسبت به سایر رسانه‌های تصویری موجود در کشور، حضور موثرتری داشته باشد آیا برنامه خاصی در نظر گرفته‌اید؟
ما دو نکته بسیار مهم داریم؛ یکی این که سایر رسانه‌های تصویری معمولا در کنار رسانه‌ای دیگر مانند روزنامه یا خبرگزاری فعالیت می‌کنند که معمولا در اتاق یا سالنی در کنار سایر بخش‌های رسانه خود نسبت به تولید برنامه اقدام می‌کنند. درواقع، مهمان‌هایی که به این رسانه‌های تصویری دعوت می‌شوند، مهمان آن روزنامه یا خبرگزاری هستند که آن گفتگو به صورت تصویری ضبط می‌شود. اتفاقی که در اینجا رقم می‌خورد با این فرآیند متفاوت است. به عبارتی، اساسا چیزی جز تصویر نیستیم و مهمان، زمانی که وارد رسانه تصویری «آن» می‌شود، عملا برای گفتگو با رسانه تصویری وارد مجموعه می‌شود و به عبارتی، مهمان، خود را برای یک گفتگوی تصویری آماده می‌کند و این مسئله از نظر من یکی از نکات مهمی است که ما را نسبت به سایر رسانه‌های تصویری کشور متمایز می‌کند. 
نکته دوم این است که ما اساسا سرویس‌بندی رایج در رسانه‌ها را نداریم بدان معنی که ما به جای سرویس، با برنامه‌ها مواجه هستیم در حالی که خبرگزاری‌ها متفاوت از ما فعالیت می‌کنند. و نکته سوم این که ما تحقیقا فقط تولیدات خودمان را منتشر می‌کنیم و اساسا به کار خبرگزاری‌ها ورود نمی‌کنیم؛ به عنوان مثال نشست‌های خبری را که برای خبرگزاری‌ها از اهمیت برخوردار است، پوشش نمی‌دهیم و آنتن رسانه را با این قبیل برنامه‌ها پر نمی‌کنیم بلکه آنتن ما کاملا با برنامه‌های خودمان پر می‌شود.