حرفه؛ مادر - خبرنگار

به گزارش روابط عمومی سازمان تبلیغات اسلامی، سال‌هاست فعالیت خانم‌ها در فضای اجتماعی و اداره‌های خصوصی و دولتی به امری طبیعی تبدیل شده و حالا دیگر بخش زیادی از نیروی کار کشور را بانوان تشکیل می‌دهند. در کنار کار بیرون از خانه، اگر وظایف خانه‌داری، همسرداری و مادری را هم به وظایف بانوان اضافه کنیم، حجم کاری را شاهد هستیم که روی دوش خانم‌ها سنگینی می‌کند. در این بین، خبرنگاری از آن دست مشاغلی است که سختی‌های خاص خودش را دارد و باتوجه به ساعات زیاد حضور در محل کار، این امر را به‌ویژه برای بانوان دشوارتر می‌کند. فاطمه علی‌آبادی، خبرنگار خبرگزاری مهر است که سال‌هاست تلاش کرده تعادل را بین زندگی و کارش برقرار کند. 
او 42 ساله است که تحصیلات کاردانی خود را در رشته روابط عمومی دانشکده فارس گذرانده و مدرک کارشناسی‌اش را هم از حوزه علمیه کسب کرده است. علی‌آبادی بسته به تحصیلاتی که داشته، در گروه دین، حوزه و اندیشه خبرگزاری مهر فعالیت کرده و تمرکز کاری‌ او بر پوشش و تحلیل اخبار مرتبط با مباحث اعتقادی، فرهنگی و حوزوی است. به گفته او، در خبرگزاری مهر به‌طور ویژه به امور فرهنگی، ارتباطات سازمانی و تولید محتوای خبری و تحلیلی علاقمند است و فعالیت می‌کند. آنچه در ادامه مي‌خوانيد صحبت‌هاي يك مادر خبرنگار است كه از وظايف گوناگون خود مي‌گويد.

13 سال است خبرنگارم
من بیش از 13 سال پیش فعالیت حرفه‌ای خود را در حوزه رسانه و از خبرگزاری «رسا» آغاز کردم و پس از مدتی به خبرگزاری مهر پیوستم و در 5 سالی که در خبرگزاری مهر فعالیت می‌کنم، در پروژه‌ها و سایر رسانه‌های فرهنگی نیز در تولید و مدیریت محتوا نقش داشته‌ام. من همچنین در زمینه‌ تألیف کتاب با سازمان حج و زیارت نیز همکاری داشته‌ام. حوزه‌ اصلی فعالیت من در مهر، گروه دین، حوزه و اندیشه است و بیشتر بر پوشش خبری، گزارش‌نویسی و تولید محتوای تحلیلی در موضوعات دینی، فرهنگی و فکری تمرکز دارم. 
طی اين سال‌ها تلاش کرده‌ام با بهره‌گیری از دانش حوزوی و تجربه رسانه‌ای، نقش مؤثری در تقویت ارتباط میان نهادهای علمی، فرهنگی و افکار عمومی ایفا کنم. درواقع، این مسیر کاری برایم فرصتی بوده تا میان دانش حوزوی و مهارت رسانه‌ای پیوندی مؤثر ایجاد کنم و در جهت ارتقای سطح آگاهی عمومی و تقویت ارتباط بین جامعه دینی و رسانه گام بردارم. در این مدت تلاش کرده‌ام با بهره‌گیری از تجربه‌ پیشین رسانه‌ای و دانش حوزوی، محتوایی دقیق، مسئولانه و اثرگذار تولید کنم و نقش مؤثری در انعکاس مسائل مرتبط با حوزه دین و اندیشه در فضای رسانه‌ای کشور داشته باشم.

حضور بانوان، يك ضرورت حرفه‌ای
در گذشته، فعالیت بانوان در رسانه عمدتا به نقش‌های اجرایی و کم‌حاشیه محدود می‌شد و کمتر به آن‌ها فرصت حضور در حوزه‌های تحلیلی و تصمیم‌ساز می‌دادند؛ اعتماد وجود داشت، اما دامنه اختیار محدود بود. اما امروز، این وضعیت تا حد زیادی تغییر کرده است. بانوان در تولید محتوای جدی، تحلیل‌های فکری و پوشش موضوعات تخصصی، به‌ویژه در حوزه دین و فرهنگ، نقش فعال و مؤثری دارند و این حضور به‌تدریج به رسمیت شناخته شده است. با اين وجود، هنوز در برخی سطوح مدیریتی، موانع نانوشته‌ای وجود دارد که ریشه در ساختارهای قدیمی دارد. البته، روند کلی را می‌توان رو به رشد دانست و حضور بانوان در رسانه امروز نه یک امتیاز جانبی، بلکه ضرورتی حرفه‌ای برای ارتقای کیفیت محتوا تلقی می‌شود.
خانم‌ها معمولا با نگاهی آگاهانه و متعهد وارد عرصه خبر می‌شوند. از دید آن‌ها، خبر تنها ثبت یک اتفاق نیست، بلکه کوششی حرفه‌ای برای شناخت درست موضوع، بازتاب منصفانه واقعیت و توجه به آثار اجتماعی آن است. در این رویکرد، دقت در انتخاب واژه‌ها، پرهیز از شتاب‌زدگی در انتشار و پایبندی به اصول اخلاقی رسانه جایگاه محوری دارد. تقویت اعتماد مخاطب و ارتقای سطح اطلاع‌رسانی در رسانه برای یک بانوی خبرنگار از اهمیت بالایی برخوردار است.

حضور خانم‌ها در مهر، چندبرابر آقایان 
فضای کاری آرامی در خبرگزاری مهر برای بانوان مهیاست و همین محیط حرفه‌ای، سالم و مبتنی بر احترام متقابل میان همکاران، شرایطی را فراهم کرده که بانوان بتوانند با تمرکز و اعتماد بیشتری به فعالیت رسانه‌ای خود بپردازند. از نظر شمار خبرنگاران فعال در این رسانه باید بگویم که حضور خانم‌ها در تحریریه و بخش‌های مختلف چشمگیرتر از آقایان است و ترکیب حاصل به ایجاد آرامش، نظم و تعامل سازنده در محیط کار کمک کرده است.
در چنین فضایی، بانوان خبرنگار با جدیت، دقت و مسئولیت‌پذیری، نقش فعالی در تولید محتوا و پیشبرد اهداف خبری ایفا می‌کنند. باوجوداین، یکی از دغدغه‌های جدی، پایین بودن سطح دستمزدها در مقایسه با حجم و ساعت کاری بالاست؛ مسئله‌ای که می‌تواند بر انگیزه و توان ادامه فعالیت حرفه‌ای، به‌ویژه در بلندمدت، تأثیرگذار باشد.

به دشواري خبرنگاری و مادری 
فعالیت یک مادر در عرصه رسانه، به‌ویژه در حرفه‌ خبرنگاری، بسیار دشوار و طاقت‌فرساست. ماهیت این شغل با ساعات کاری نامنظم، فشار زمانی، پیگیری مداوم خبر و درگیری ذهنی دائم همراه است؛ شرایطی که وقتی با مسئولیت سنگین مادری گره می‌خورد، فشار را چندبرابر می‌کند. من دارای یک فرزند 16 ماهه هستم و تجربه‌ شخصی‌ من نشان می‌دهد که تلفیق نقش مادری با فعالیت خبرنگاری، بدون وجود حمایت‌های واقعی، کار آسانی نیست.
متأسفانه در فضای رسانه‌، هنوز سازوکار مؤثر و منسجمی برای حمایت از مادران شاغل تعریف نشده است. نه در برنامه‌ریزی ساعات کاری، نه در شیفت‌ها و نه در مرخصی‌های متناسب با شرایط مادران، انعطاف لازم وجود ندارد. حتی در بسیاری از موارد، امکان دورکاری، که می‌تواند بخشی از فشار از روی یک مادر خبرنگار کاهش دهد، در نظر گرفته نمی‌شود؛ این در حالی است که ماهیت برخی از فعالیت‌های رسانه‌ای، این امکان را فراهم می‌کند.
شرایط زمانی دشوارتر می‌شود که در برخی روزها، مهدکودک‌ها هم تعطیل می‌شوند و ما مادران خبرنگار همچنان موظف به حضور در محل کار هستیم؛ در چنین شرایطی نه جایگزینی برای نگهداری کودک وجود دارد و نه همراهی. مجموعه‌ این عوامل باعث می‌شود مادران خبرنگار ناخواسته در شرایطی فرساینده قرار بگیرند که گاه، کار کردن را آنقدر طاقت‌فرسا می‌کند که مجبور به ترک کار می‌شوند. 
با وجود تمام این سختی‌ها، بسیاری از مادران خبرنگار با تعهد حرفه‌ای و احساس مسئولیت بالا تلاش می‌کنند هم در نقش مادری موفق باشند و هم در عرصه رسانه اثربخش باقی بمانند. اما واقعیت این است که ادامه‌ چنین مسیری بدون حمایت واقعی و بازنگری در سیاست‌های کاری، فرسودگی و اضطراب را به‌دنبال دارد. من با وجود علاقه‌ زیادی که به کار خبرنگاری دارم، اما به‌دلیل نبود این حمایت‌ها و فشارهای کاری ناگزیر به انتخاب بین زندگی و کار شده‌ام؛ تصمیم دشواری که در عین علاقه به خبرنگاری، باید بگیرم. درواقع، حمایت از مادران شاغل در رسانه نه لطف است و نه امتیاز، بلکه ضرورتی واقعی برای حفظ نیروی انسانی متعهد و کارآمد در این حوزه محسوب می‌شود.